Şarkılar...
İlk dinlenildikleri yerleri anımsatırlar.
Kime kızdıysan
Kimi gömdüysen
Kimi özlediysen
Onu anımsatırlar.
Zor da olsa kurban edersin
En suçsuz sözlerini
Bir savaşın getirdiklerine özenmişken
sadece
Her bir ısırık senin bir benzerini
daha
doğurur
Ve
yere düşen her bir damlana üzülsen
bile
Hislerin doğruların kadar
yalancı
Doğurabildiklerin yetersiz,
Doğabildiğin vakitler
yersiz
Masalın da senin gibi
dolu
Kadın mı ki
vurmasan bile
kanar?
Vurulacaksan
ayık olacaksın
Salı.
Ne bir gram Pazartesi.
Ne de bir gram Çarşamba.
Salı işte.
Gözlerindeki sinekleri kovmaktan aciz aç çocuklar için ne kadar Salı ise,
Ya da rahmindeki bebeğiyle striptiz yapmaya devam eden bir orospu için.
O kadar Salı işte.
Ait olmadığı bir ülkeyi terk eden bir mülteci için ne kadar Salı ise,
Ya da kan şekerini saat başı ölçmek zorunda olan bir müptela için.
O kadar Salı.
Ayşecik'in pamukla doldurulmuş olduğunu öğrenen bir kız için ne kadar Salı ise,
Ya da oyuncak silahıyla vurduklarının bir türlü ölmediğini anlayan bir oğlan için.
O kadar Salı işte.
En çok simit seven kişi annemdir.
Ve de hamburger.
Ve de gazoz.
Ve de canlı çiçek.
Hatta yapma çiçek.
"Mommy dear, tell me please is the world really round?
Tell me where is the bluebird of happiness found?
Tell me why is the sky up above is so blue?
And when you were a child did your mommy tell you?
What becomes of the sun when it falls into the sea?
And who lights it again bright as bright can be?
Tell me why can't I fly without wings through the skies?
Tell me why, Mommy dear, are there tears in your eyes?"
- Anonymous "Little Child"
sorma nedenini
bu gece ağlayanların yağmurudur
şişeye düşemeyen kırık kalpli gözyaşlarını biriktiren
bir bisikletli gelir, rugan pabuçları, çamurlu mus çorapları
ve yarar, geçer ortadan, iz bırakmadan
iki yana savrulduktan sonra tekrar bir-ikinti oluverir
sorma nedenini
bu gece yaralananların kabuğudur
utancından kapanamayan yaraları örten
bir el gelir, savunmasız, amaçsız bir sıcaklığa sahip
ve koparır, bilmeden kanatır, özür dilemeden
iki kez açtıktan sonra tekrar bir-az kapanır ümidiyle
gece aynı gece oysa...
nedense daha karanlık geldi birden.
saçmaladım,
yarın... olur.
seslendim, uyanmadın.
ne yaparsan yap savaşacaktı zaten tüm çocuklar.
kitapların çoğu da savaşmamızı istiyordu.
savaş kötü değil aslında.
öyle olsa bile her iyi şey başka bir kötü şeyin peşi sıra gelir.
renkleri bir bir topraklarına gömmüşsün
atlıkarıncayı çocuklarından ayırmışsın
geldiğin belli
yine zehir
yine zemberek
sonB-AhA®...
unuttuğum kadarını yaşatacak gibisin
bıraktığın yerden göğe kadar sürecek
belli özlemin
yine karşı
yine konulmaz
sonB-AhA®...
dolusun yine hüznün en safı ile
ulusun
bırak
rüzgarın deli deli yine
yalnız kalan kalsın
bırak
sen mi yalnız bıraktın
son anda
baharın sonunda
sonB-AhA®...
boynuna dolayacak seni
yine o kadarın
koynunda uyuyacak
yoksun kalanların
tüm bunlara hazır mısın
sonB-AhA®...
26.10.2008
Tutunmaya çalıştığın kalpler
Çoğu zaman kaygan olur
Düşüp durursun
ve
Gerçek zaman yitirdiğin zamandır,
Bir türlü biriktiremediğin...
Ve anılar da durağandır aslında
Biten televizyon yanınının ardından ekranı kaplayan binlerce karıncanın aksine
Sonra...
Sonra,
"Doğanın kanunu" deyip geçiyorum.
Hayat,
Masanın üzerinde unuttuğum
Anahtarlar, fişler, fotoğraflar kadar unutkan
Ölsün
Ölsün Haziranı, Temmuzu, Ağustosu!
Ölsünler ki
Yağmur başlasın
Kullanılmış kulak temizleme çubuğu kıvamındaki silüetlere harcadığım vakte yanayım diyorum. Yanayım enine, boyuna, önüne, ardına. "Vah"lar ve "tüh"ler arasından farklı eşlikler seçeyim...
Olmuyor arkadaş!
Takınca uşankamı kafama, bende bir gülümseme. Ne poyraz kalıyor ne lodos. Bayramlarım ebedi, müziklerim özgün, vaktim bol, zihnim diri oluveriyor.
Siktir edilesi olsun olmasın siktir ediveriyorum. Onlar da siktir olup gidiyorlar.
"Ne salakmışım" diyesim geliyor.
Hatta bazen "ne kadar salakmışsın" bakışlarını çözümlüyor gibi oluyorum.
Takıyorum uşankamı kafama, altta salt don olsa da bende bariz bir gülümseme. Hani bir iki dişim yitik olsa daha sıcak, daha samimi mi olurum ayna karşısında, emn değilim.
Neyse arkadaş!
O vakit tenim buğday, gamzem derin, dingin debili kanım, üçüncü boyuttan ötesi, ziyadesi...
Yine de enselerinden yakaladığım bütün sokak kedilerini yüzlerine fırlatmak istiyor gibi oluyorum bazı bazı. Ciğerden gelen bir istek belli, mideden yahut lenf düğümlerimden...
Karşı koyamıyorum arkadaş!
Takıyorum uşankamı kafama, bırakıyorum kedileri enselerinden, baskıyla hudutları terk eden kırk tilkime kırk karga da ben hediye ediyorum.
Siktir edilesi olsun olmasın siktir ediveriyorum. Onlar da birer birer siktir olup gidiyorlar. Bazısı durumu geç anlasa da siktir olup gidiyorlar işte.
"Ateş semenderi yakmaz."
M. Ullmann "Die Natur- und Geheimwissenschaften im Islam"
aklımda bir gerçek vardı,
masal gibi anlattım...
ve evet, her gün kapılarınızı boyayan benim...
