Şarkılar...
İlk dinlenildikleri yerleri anımsatırlar.
Kime kızdıysan
Kimi gömdüysen
Kimi özlediysen
Onu anımsatırlar.

İstemeden de olsa ithaf edersin
En barışık melodilerini

İstemeden de olsa dinlemeyi unutursun,
Paylaşmak istemezsin
En dost seslerini

Şarkılar...
Unutmak istediklerini anımsatırlar.
Kime solduysan
Kimi kırdıysan
Kimi vurduysan
Onu anımsatırlar.

Zor da olsa kurban edersin
En suçsuz sözlerini

Zor da olsa başkalarını ağırlarsın,
Boş bırakmayı istemezsin
En dost yerlerini

Permalink | Leave a comment  »

Bir savaşın getirdiklerine özenmişken
sadece
Her bir ısırık senin bir benzerini
daha
doğurur

Ve
yere düşen her bir damlana üzülsen
bile

Her bir adımında
ardında
bir iz daha
bırakır

Hislerin doğruların kadar
yalancı
Doğurabildiklerin yetersiz,
Doğabildiğin vakitler
yersiz

Masalın da senin gibi
dolu
Kadın mı ki
vurmasan bile
kanar?

Anlatır
öyle
ya da
böyle
kendini

Bir şekilde?

Biliyorsun
uyuyorken
vurmazsın

Vurulacaksan
ayık olacaksın

Alın dediğin yazmak içinse sadece
yazık

Kanayacaksan
layık
olacaksın

Bunu biliyorsun

Biliyorum
Uyurlarken
vurmazsın

Masalın da senin gibi
tahmin edilebilir
Yarın mı ki
doğmadan bile
batar?

Permalink | Leave a comment  »

Salı.
Ne bir gram Pazartesi.
Ne de bir gram Çarşamba.
Salı işte.

Gözlerindeki sinekleri kovmaktan aciz aç çocuklar için ne kadar Salı ise,
Ya da rahmindeki bebeğiyle striptiz yapmaya devam eden bir orospu için.
O kadar Salı işte.

Ait olmadığı bir ülkeyi terk eden bir mülteci için ne kadar Salı ise,
Ya da kan şekerini saat başı ölçmek zorunda olan bir müptela için.
O kadar Salı.

Salı.
Ne bir kışa ait.
Ne de bir yaza.
Salı işte.

Ayşecik'in pamukla doldurulmuş olduğunu öğrenen bir kız için ne kadar Salı ise,
Ya da oyuncak silahıyla vurduklarının bir türlü ölmediğini anlayan bir oğlan için.
O kadar Salı işte.

Deniz kenarında oturup ufka doğru çayını yudumlayan bir ihtiyar için ne kadar Salı ise,
Ya da yazarı belli olmayan bir kitabın sayfalarını boş boş çeviren bir terk için.
O kadar Salı.

Permalink | Leave a comment  »

En çok simit seven kişi annemdir.
Ve de hamburger.
Ve de gazoz.
Ve de canlı çiçek.
Hatta yapma çiçek.

En çok erken uyanan kişi annemdir.
Ve de kahvaltıyı hazırlayan.
Ve de akşam yemeğini.
Ve de nevresimleri değiştiren.
Hatta yatakları düzelten.

En çok tüm bunlardan fazlası annemdir.
Ve de çok daha fazlasını hak eden.
Ve de her şeyi hatırlayan.
Ve de çok sorular soran.
Hatta çok sorular sorduğum.

"Mommy dear, tell me please is the world really round?
Tell me where is the bluebird of happiness found?
Tell me why is the sky up above is so blue?
And when you were a child did your mommy tell you?
What becomes of the sun when it falls into the sea?
And who lights it again bright as bright can be?
Tell me why can't I fly without wings through the skies?
Tell me why, Mommy dear, are there tears in your eyes?"
- Anonymous "Little Child"

Permalink | Leave a comment  »

sorma nedenini
bu gece ağlayanların yağmurudur
şişeye düşemeyen kırık kalpli gözyaşlarını biriktiren
bir bisikletli gelir, rugan pabuçları, çamurlu mus çorapları
ve yarar, geçer ortadan, iz bırakmadan
iki yana savrulduktan sonra tekrar bir-ikinti oluverir

sorma nedenini
bu gece solanların fotoğrafıdır
gece bastırmadan dile gelen renkleri talan eden
bir çocuk gelir, üşümüş elleri, kirli kırılgan parmakları
ve yırtar, yaramazcasına, var gücüyle
iki parça düştükten sonra tekrar bir-leşir belki

sorma nedenini
bu gece yaralananların kabuğudur
utancından kapanamayan yaraları örten
bir el gelir, savunmasız, amaçsız bir sıcaklığa sahip
ve koparır, bilmeden kanatır, özür dilemeden
iki kez açtıktan sonra tekrar bir-az kapanır ümidiyle

gece aynı gece oysa...
nedense daha karanlık geldi birden.
saçmaladım,
yarın... olur.

Permalink | Leave a comment  »

seslendim, uyanmadın.
ne yaparsan yap savaşacaktı zaten tüm çocuklar.
kitapların çoğu da savaşmamızı istiyordu.

savaş kötü değil aslında.
öyle olsa bile her iyi şey başka bir kötü şeyin peşi sıra gelir.

seslendik, uyanmadın.
sadece yüzlerimizi boyadık.
taraf tuttuk.
hazırdık.

sen geç kaldın.

Permalink | Leave a comment  »

renkleri bir bir topraklarına gömmüşsün
atlıkarıncayı çocuklarından ayırmışsın
geldiğin belli
yine zehir
yine zemberek
sonB-AhA®...

unuttuğum kadarını yaşatacak gibisin
bıraktığın yerden göğe kadar sürecek
belli özlemin
yine karşı
yine konulmaz
sonB-AhA®...

dolusun yine hüznün en safı ile
ulusun
bırak
rüzgarın deli deli yine
yalnız kalan kalsın
bırak
sen mi yalnız bıraktın
son anda
baharın sonunda
sonB-AhA®...

boynuna dolayacak seni
yine o kadarın
koynunda uyuyacak
yoksun kalanların
tüm bunlara hazır mısın
sonB-AhA®...

26.10.2008

Permalink | Leave a comment  »

Tutunmaya çalıştığın kalpler
Çoğu zaman kaygan olur
Düşüp durursun

ve 

Gerçek zaman yitirdiğin zamandır,
Bir türlü biriktiremediğin... 

Permalink | Leave a comment  »

Ve anılar da durağandır aslında
Biten televizyon yanınının ardından ekranı kaplayan binlerce karıncanın aksine

Bazı şeylere canlı diyebilmek adına
Canlı olanlardan öldürmem gerekiyor.

Sonra...

Sonra,
"Doğanın kanunu" deyip geçiyorum.

Hayat,
Masanın üzerinde unuttuğum
Anahtarlar, fişler, fotoğraflar kadar unutkan

Yapışkan

Yazı da var üstelik 

Ölsün
Ölsün Haziranı, Temmuzu, Ağustosu!

Ölsünler ki
Yağmur başlasın

Ama yine de

Sevemedim
Yağmuru sevmeyi öğrenemeyen bir kedi gibiyim.

Yağmayı sevebileceğimi sanmıştım sadece,
Belki de.

Onca yağmurluğun, şemsiyenin var olduğunu bile bile.

09_Leaving_Hope.mp3 Listen on Posterous

Permalink | Leave a comment  »

Kullanılmış kulak temizleme çubuğu kıvamındaki silüetlere harcadığım vakte yanayım diyorum. Yanayım enine, boyuna, önüne, ardına. "Vah"lar ve "tüh"ler arasından farklı eşlikler seçeyim...

Olmuyor arkadaş!

Takınca uşankamı kafama, bende bir gülümseme. Ne poyraz kalıyor ne lodos. Bayramlarım ebedi, müziklerim özgün, vaktim bol, zihnim diri oluveriyor. 

Siktir edilesi olsun olmasın siktir ediveriyorum. Onlar da siktir olup gidiyorlar.

"Ne salakmışım" diyesim geliyor.

Hatta bazen "ne kadar salakmışsın" bakışlarını çözümlüyor gibi oluyorum.

Takıyorum uşankamı kafama, altta salt don olsa da bende bariz bir gülümseme. Hani bir iki dişim yitik olsa daha sıcak, daha samimi mi olurum ayna karşısında, emn değilim.

Neyse arkadaş!

O vakit tenim buğday, gamzem derin, dingin debili kanım, üçüncü boyuttan ötesi, ziyadesi...

Yine de enselerinden yakaladığım bütün sokak kedilerini yüzlerine fırlatmak istiyor gibi oluyorum bazı bazı. Ciğerden gelen bir istek belli, mideden yahut lenf düğümlerimden...

Karşı koyamıyorum arkadaş!

Takıyorum uşankamı kafama, bırakıyorum kedileri enselerinden, baskıyla hudutları terk eden kırk tilkime kırk karga da ben hediye ediyorum.

Siktir edilesi olsun olmasın siktir ediveriyorum. Onlar da birer birer siktir olup gidiyorlar. Bazısı durumu geç anlasa da siktir olup gidiyorlar işte.

"Ateş semenderi yakmaz."
M. Ullmann "Die Natur- und Geheimwissenschaften im Islam" 

Permalink | Leave a comment  »

Boşluğa rastgele dökülmüş harfler
Yer yer anlamlı
Çoğu zaman anlamsız

Üstünkörü edebiyat

Hiçbir zamanı
Her zamana değiştiren harfler

Mevsiminden önce
Zamandan dakik

Boşluğa dökülmüş harfler
Bir yerden toplamaya başlamak

Bir sonraki hareket 

Permalink | Leave a comment  »

O kadar dağınık ki odam. Sanki içten patlamışım, duvarlara yağ yağ sürülmüşüm. Çıkmak bilmeyen lekeler hatıralarım, boya boya akmışım. Her bedenden giysilerim, her bedene bürünmüşüm. Işık açma kapama düğmem renk değiştirmiş, hep aynı yerine dokunmuşum, her gün aynı zaman diliminde. Buat kapaklarımla göz göze gelişimde, her seferinde, "keşke" diyorum. "Keşke gözlerimi örtseniz", rızam olmadan açılmış deliklerim nihayetinde.

"Kalbin içindeki bebek buruşuk ve topak topak."
Chuck Palahniuk "Ölüm Pornosu" 

Camın hemen berisinde güneşlik, güneşliğin berisinde kısa tül perde. Güneşlik tülü koruyor, tül de beni. Uykuya daldığımda tülün delikleri üzerimde gofret gofret dokuluyor ay ışığını. 

"Avanaklar özgürlüğü seçti. Ya sonra? Sonra çağlar boyunca zincirlerini özlediler. Dünya bu yüzden sefil anlıyor musun?"
Евгений Иванович Замятин "Biz" 

İzleyebildiğim, izleyemediğim tüm filmler, asmaya cesaret edemediğim tüm afişlerim bir bir beni anlatıyor aslında. Okuyabildiğim, okuyamadığım, yarım bıraktığım kitaplar. Zaman zaman camın önünde bıraktığım. Sararıp soldurduğum. Rotasyon.

"Ertesi sabah, tekrar göl kenarına gitti. Boğularak intihar etmenin kolay olacağını düşünüyordu ama başaramadı. Tekrar su yüzeyine çıktığında ağzını sonuna kadar açtı, ciğerleri oksijenle doldu. Suyun içinde çırılçıplak durdu. Etrafında sadece kıyıdaki ağaçlar, sazlar ve gökyüzü vardı. Sonra çığlık attı. Takati kalmayana dek haykırdı, ölüme ve yalnızlığa ve acıya karşı haykırdı."
Ferdinand Von Schirach "Suç" 

Bana yazılanlar, benim yazdıklarım. Odada her birinden ayrı bir esans var. Her birinin boğduğu hücrelerim belli. Domino taşlarından oluşmuş bir yol gibiyim odamda. Bir etki ve darmadağın her şey. Geçerken çarpıp düşürdüğüm onlarca fotoğraf gibi.

"Ben dünyaya ateş atmaya geldim. Eğer şimdiden tutuşmuşsa daha ne isterim?"
Luka Bap 12: 49-51 

Kendi kendini sindirmeye adamış bir adam. Kendi kendini doldurmaya alışmış. Gözlerinde misketler, kablolardan damarlar, içinde oyuncak bıçağı ve plakları...

"Ve oradaki renkler yalnızca siyah ve beyaz olmalı, başkası değil."
H. G. Ginger "Necronomicon"

Ný_Batterí_(Live).mp3 Listen on Posterous

Permalink | Leave a comment  »

sana kim öl dedi ki?
henüz bu yazı bile görmemişken... 

09_Hello.mp3 Listen on Posterous

Permalink | Leave a comment  »

I am a verb without a present form
Forced to fit virtually any sentence
Dripping from lips that were once warm
Fell apart with a sudden repentance

I am neither a pinch more than I was
Nor the ruins of I could ever been

I am a broken mirror, never shined
Tried to indulge itself with a spark
It is never too bright for a blind
And I have just come out of the dark  

I am an empty heart without a web
Lost in redemption from a single beat

12_The_Dolls_Of_Boredom.mp3 Listen on Posterous

Permalink | Leave a comment  »

bu gece iyi boyanmamış sanki.

ne karanlığı karanlık,
ne sessizliği bölünemez.

ne en uzun gece bu
ne de en dayanıklısı:
çok kalmadan güne teslim olacak gibi

beklediğim gece değil bu.
bende açılan her delik için bir dilek tuttuğum gece sadece.

bu gece iyi terkedilememiş sanki

ne nöbeti nöbet
ne uykusunu feda edebilir

ait olduğum gece değil bu.
kendime ucuz masallar okuduğum gece sadece.

ne öldüğüne değer bir gece
ne gördüğüne...

03_Night.mp3 Listen on Posterous

Permalink | Leave a comment  »

Dünya oldukça narin aslına bakarsan. Üzerine kök salıvermiş ya da kök salmaya çalışan ne varsa bir vakit sonra ölüp gidiyor. Sonbaharları ne kadar az üstelik. Kışa teslim oluveriyorlar hemen. Vay gidene. Kar altında kalana. Kalacak olanlara.

Ruh dediğin de bir siyam ikizi kadar enterasan aslına bakarsan. Bir siyam ikizi kadar da sıkıcı aynı zamanda. Sonsuz bir beraberlik değil neyse ki onlarınki bu dünyada. Ünlemin bölünmesi, noktasının çizgisinden ayrılması. Çizginin düşüşü, noktanın olduğu yerde kalışı. İşte böyle -. Vay gidene. Çizgisi düşene.

Narin dünyanın güzel fontlu bir ünlemini düşün şimdi. Geride kalanlardan düşün. Kendin için düşün. Çocukluğundakileri düşün, az biraz daha büyüdüğün zamankileri düşün. "Mümkün olsaydı senin ruhunu da içime sokabilseydim ama bir kişilik işte" dediğin ya da diyemediğin birisini düşün. Şimdi bu dünyada olmayan birisini düşün.

Bir hak verilseydi sana, şimdi, şu an... Hangi gidenini (bu hayattan) geri döndürmek isterdin? Kimi geri getirirdin?

Bu gece bunu düşünüp uyursun belki.

Belki rüyan daha hatırlanır olur.

Bu şarkı senin için. Duyuyorsundur belki 42°02′N 35°09′E civarlarında bir yerlerde...

I'm_Looking_Forward_To_Joining_You,_Finally.mp3 Listen on Posterous

Permalink | Leave a comment  »

her şeyin öyle ya da böyle bir hikayesi var
bir nedenden çıkmamış mı tüm savaşlar?
bir ben ait olamadım bir hikayeye
biraz oradan biraz buradan
durup dinlenecek bir yer bulamadım kendime
her gördüğüm yerin oldum
az ya da çok
ama hiçbir yerde kalamadım ölümüne
hiçbir medet umamadım

gönlümce şımaramadım

bu yüzden... 

yalnız şehirler seçmeye devam edeceğim gitmek için
ne benim kadar olsunlar
ne de benimle mutlu
varlığım da yokluğum da bir olsun
gelişime açmasınlar güneş
giderken de yağmur dökmesinler ardımdan

biliyorum...

yine zaman gelecek
her şey, sen, ben, işte tüm bu yazılanlar silinecek
unutulacak
geriye bir tek yaptığım saçmalıklar,
yapamadığım gerçekler
ve yapmaya cesaret edemediklerim kalacak

çünkü ben sadece bunlardan ibaretim

13_Talijanska.mp3 Listen on Posterous

Permalink | Leave a comment  »

Hep "bu tepeyi de aşarsam eğer" tadında yaşamaktan koruk gibi tüm meyveleri hayatımın.
Buruk,
Mayhoş,
Endişesiz.

Ve şimdi çoğunuzu hayal meyal hatırlamaktayım.
Doğum günleri anımsatıcılarıyla hatırlanmaktasınız.
Acı ama gerçek.
Ne eksiğiniz var,
Ne de fazlanız.

En çok istediğim,
Belki de hiç olmamanız. 

Nasıl olsa "biraz daha zamanı vardır" düşüncesiyle ertelenmekte dilden ırak kalan sözlerim.
Tedirgin,
Alıngan,
Bertaraf edilmiş.

Ve haraç mezat satışa çıkarttığım hatıralarım.
Batan geminin son malları arasında kaybolmaktasınız.
İlk ya da son.
Ne inanmışlığınız var,
Ne de inanılmışlığınız.

En çok istediğim,
Belli ki hiç olmamanız. 

Permalink | Leave a comment  »

neden yekpare ki duvardaki aynam?
bir taş at, dağılsın

ne de olsa
her şey öyle ya da böyle dağılır 

her düşünce dağılır

her renk suya düşer, dağılır

her birliktelik dağılır

kurşun girer, beyin dağılır

ben toplarım sen dağıtırsın

hücreler gibi
dağılırız

ebru suyuna düşen damla gibi
dağılırız

yere düşen cıva gibi
dağılırız 

neden üzerimde yoğunlaşmış suzi bulutlar?
azıcık üfle, dağılsın

neden sayıca artmış beynimdeki tilkiler?
bir bağır, bir çağır, dağılsınlar

ama yapmazsın 

sen benim için bir tek sen iken
ben senin için herhangi biri

haliyle ben dağılırım
sessiz, soluksuz, iki ya da bin parça

önce ya da sonra
dağılırım 

10_Straumnes.mp3 Listen on Posterous

Permalink | Leave a comment  »

01_Ashes_in_the_Snow.mp3 Listen on Posterous

Permalink | Leave a comment  »